Η Άνοιξη κι αν έφτασε...

.
Το μεγάλο ανοιξιάτικο έργο μου επιτέλους ολοκληρώθηκε! Φωτογραφίες θα βάλω όταν "μετά Βαϊων και κλάδων" στρωθεί σε τραπέζωμα, πιθανότητα... των Βαϊων.
Μπούχτησα λίγο με τη σταυροβελονιά και πεθύμησα το πλέξιμο. Μ' αυτή τη ζέστη βέβαια μοιάζει παράταιρο αλλά μου έκανε κέφι. Πετάχτηκα κάποια στιγμή και αγόρασα μπόλικα νήματα (δεν μπορώ να αντισταθώ...) με σκοπό να γίνουν κασκολάκια για όλη την οικογένεια. Την προηγούμενη εβδομάδα είχα και αρκετό χρόνο λόγω ασθένειας της πριγκιπέσας που μας έκλεισε οικογενειακώς μέσα.

Ξεκίνησα με το δικό μου κασκολάκι:

Το νήμα είναι Flameta, 30% μαλλί και 70% ακρυλικό, απαλό και αφράτο.


Δοκίμασα διάφορες πλέξεις που θα αναδείκνυαν τα κομπάκια του νήματος, χωρίς να είναι κάτι πολύπλοκο καθώς αυτές οι πλέξεις "χάνονται" στα μπουκλέ νήματα.



Κατέληξα σε ένα απλό πουαντερί (η φωτό στα δεξιά) που πιστεύω ότι ταίριαξε, και έπλεξα με βελόνες Νο7.
Το κασκόλ έχει μήκος 200 εκ. και πλάτος 22 εκ. και χρειάστηκα 4 κουβάρια των 50γρ., χωρίς να κάνω κρόσια.

Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα προλάβω να το φορέσω φέτος, μιας που η Άνοιξη φαίνεται ότι εδραιώνεται, αλλά η αλήθεια είναι ότι ακόμη δεν έχουμε επιλέξει πασχαλινό προορισμό, οπότε οι ελπίδες δεν έχουν σβήσει εντελώς.
Για παράδειγμα, ιδού εικόνες από τη Βασιλίτσα που βρεθήκαμε πέρυσι στα τέλη Απριλίου.

.