Πασχαλινές χειροτεχνίες

.

Οι δημιουργίες της πριγκιπέσας και της μαμάς της (το τραπεζομάντηλο που λέγαμε...) για το πασχαλινό τραπέζι.
Οι φωτογραφίες είναι από το τραπέζι για τη νονά και το νονό.
Όση ώρα ετοίμαζα τα πουγκάκια με το γκιούλμπασι, η κόρη έκοβε τους κρίκους-λαγουδάκια για τις πετσέτες


και τα λαγουδάκια για τα πακέτα με τα κουλουράκια που χαρίσαμε.

.

Διακοσμητικές καρδιές

.


Τις καρδούλες αυτές θα τις χρησιμοποιήσω στην πασχαλινή διακόσμηση αλλά μπορώ να τις φανταστώ και στο χριστουγεννιάτικο δέντρο ή ακόμα και γεμισμένες με ποτ πουρί ως αρωματικά ή/και αντισκοριακά για ντουλάπες, συρτάρια κ.λπ.

Πάμε να τις φτιάξουμε:
Σχεδιάζουμε και κόβουμε το "πατρόν" της καρδιάς. Το καρφιτσώνουμε σε διπλό ύφασμα (που έχουμε προηγουμένως πατήσει με το σίδερο) και κόβουμε ένα εκατοστό πέρα από το περιθώριο του πατρόν.


Ράβουμε από την ανάποδη (ή γαζώνουμε στη ραπτομηχανή)


αφήνοντας ένα άνοιγμα στο πλάι για να μπορέσουμε να το γεμίσουμε.


Δεν ξεχνάμε να στερεώσουμε την κορδέλα στην κορυφή.


Σιδερώνουμε πάλι, με έμφαση στις ραφές. Αναποδογυρίζουμε προσεκτικά,


και με ένα σχετικά μυτερό εργαλείο (π.χ. βελόνα πλεξίματος) σπρώχνουμε από την εσωτερική πλευρά απαλά το περίγραμμα ώστε οι ραφές να στρώσουν σωστά.


Πατάμε πάλι με το σίδερο και γεμίζουμε με το υλικό της αρεσκείας μας προσέχοντας να πάει παντού, ιδίως στη μύτη και τις κορυφές της καρδιάς (χρησιμοποίησα πολυεστερικό υλικό από "ξεκοίλιασμα" μαξιλαριού).


Ράβουμε με "κρυφή βελονιά" το άνοιγμα



και... καμαρώνουμε το αποτέλεσμα.



Επιπλέον μπορούμε να διακοσμήσουμε με κουμπάκια, κορδέλες ή μπορντούρες.
Τα υφάσματα που χρησιμοποίησα για τις καρδούλες της φωτογραφίας είναι βαμβακερά.


Συνταγή για τα κουλουράκια της φωτογραφίας έχω αναρτήσει εδώ.
.

Η Άνοιξη κι αν έφτασε...

.
Το μεγάλο ανοιξιάτικο έργο μου επιτέλους ολοκληρώθηκε! Φωτογραφίες θα βάλω όταν "μετά Βαϊων και κλάδων" στρωθεί σε τραπέζωμα, πιθανότητα... των Βαϊων.
Μπούχτησα λίγο με τη σταυροβελονιά και πεθύμησα το πλέξιμο. Μ' αυτή τη ζέστη βέβαια μοιάζει παράταιρο αλλά μου έκανε κέφι. Πετάχτηκα κάποια στιγμή και αγόρασα μπόλικα νήματα (δεν μπορώ να αντισταθώ...) με σκοπό να γίνουν κασκολάκια για όλη την οικογένεια. Την προηγούμενη εβδομάδα είχα και αρκετό χρόνο λόγω ασθένειας της πριγκιπέσας που μας έκλεισε οικογενειακώς μέσα.

Ξεκίνησα με το δικό μου κασκολάκι:

Το νήμα είναι Flameta, 30% μαλλί και 70% ακρυλικό, απαλό και αφράτο.


Δοκίμασα διάφορες πλέξεις που θα αναδείκνυαν τα κομπάκια του νήματος, χωρίς να είναι κάτι πολύπλοκο καθώς αυτές οι πλέξεις "χάνονται" στα μπουκλέ νήματα.



Κατέληξα σε ένα απλό πουαντερί (η φωτό στα δεξιά) που πιστεύω ότι ταίριαξε, και έπλεξα με βελόνες Νο7.
Το κασκόλ έχει μήκος 200 εκ. και πλάτος 22 εκ. και χρειάστηκα 4 κουβάρια των 50γρ., χωρίς να κάνω κρόσια.

Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα προλάβω να το φορέσω φέτος, μιας που η Άνοιξη φαίνεται ότι εδραιώνεται, αλλά η αλήθεια είναι ότι ακόμη δεν έχουμε επιλέξει πασχαλινό προορισμό, οπότε οι ελπίδες δεν έχουν σβήσει εντελώς.
Για παράδειγμα, ιδού εικόνες από τη Βασιλίτσα που βρεθήκαμε πέρυσι στα τέλη Απριλίου.

.

Κούλουμα... εσωτερικού χώρου

.
Όλα κανονισμένα ήταν. Ποιος μαγειρεύει τι, ποιοι φέρνουν χαρταετό, πού θα τους πετάξουμε...
Η πριγκιπέσα όμως ασθένησε την Κυριακή (μια -μονοήμερη, τελικά- ίωση αλλά πού να το ξέρουμε) και για ευνόητους λόγους δεν συμμετείχαμε στη μάζωξη της παρέας την Καθαρά Δευτέρα. "Φτιαγμένοι" όπως ήμαστε για αετό, αποφασίσαμε να κατασκευάσουμε έναν... εσωτερικού χώρου.

Φτιάξαμε τον σκελετό (ξυλάκια για σουβλάκια και κλωστή DMC)


Επέλεξε τα χρώματα και τη διακόσμηση


Τον ντύσαμε


Φτιάξαμε τα ζύγια του (αμ, πως, μισές δουλειές;)


Την ουρά του, και... έτοιμος!


Όχι, δεν τον πετάξαμε, τον στολίσαμε όμως στην εξώπορτα!
Στη συνέχεια τσακίσαμε -μεταξύ άλλων- ένα νοστιμότατο μυδοπίλαφο!

Αύριο, Σάββατο, καιρού επιτρέποντος, κανονίσαμε πικ νικ με διάφορα μεζεδάκια και πετάμε -έστω και καθυστερημένα- τον κανονικό μας αετό (κατασκευής μας και αυτός!).
.

The big spring project και... ο Φλεβάρης

.

Τώρα, είναι αλκυονίδες μέρες αυτές ή δεν είναι; Εγώ πάντως δεν πτοούμαι από τις ενδιάμεσες βροχούλες. Είδα δυο μέρες ήλιο; Πήραν τα μυαλά μου αέρα και ονειρεύομαι ανερυθρίαστα την Άνοιξη. Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει*, δε λέει η παροιμία;
Άντε, καιρός να ξαναπιάσω το άλλο μεγάλο πρότζεκτ.


Το ξεκίνησα πέρυσι και υπολογίζω φέτος το Πάσχα (ή το πολύ του χρόνου) να το έχω ολοκληρώσει. Τα περισσότερα μοτίφ είναι έτοιμα, τα περιγράμματα λείπουν.

Το μοτίφ, ολοκληρωμένο.

Τα αγαπημένα χρώματα της άνοιξης, σε κλωστές...

*Και αφού έπιασα τις παροιμίες, ας δούμε τι άλλο ακούγεται για τον Φλεβάρη, από τη λαϊκή μας παράδοση:

-Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.

-Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.

-Ο Φλεβάρης κι αν χιονίσει, πάλι άνοιξη θ' ανθίσει.

-Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίζει, πάλι η άνοιξη μυρίζει, μα κι αν τύχει να θυμώσει, μες στα χιόνια θα μας χώσει.

-Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει μ' αν τις φλέβες του ανοίξει ξεροπήγαδα γιομίζει.

-Χιόνια του Φλεβαριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.

-Κύριε ελέησον, Φλεβάρη, και στο χάλκωμα με βάνεις (από το πολύ κρύο μπαίνουμε στο καζάνι να ζεσταθούμε).

-Ο μήνας Φλεβάρης ή τις φλέβες (του νερού) ανοίγει ή τις φλέβες κλείνει.

-Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει και πόρτες σφαλάει (βρέχει και κάνει κρύο).

-Στις δέκα εφτά του Φλεβάρη θα ζεσταθεί το νύχι του βοδιού (στις 17 του Φεβρουαρίου αρχίζει να ζεσταίνει ο καιρός).

-Στις δεκαπέντ' από Φλεβάρη βαρεί το άλογο ποδάρι (ζεσταίνει ο καιρός).

-Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το.

-Φλεβάρη, φλέβες (νερού) μ' άνοιξες.

-Σου 'πανε Φλεβάρη βρέξε και λησμόνησες να πάψεις.


Ειδικά για την Υπαπαντή η λαϊκή παράδοση τα προβλέπει όλα:

-Παπαντή καλοβρεμμένη, η κοφίνα γεμισμένη.

-Καλοκαιριά της Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας.

-Παπαντούλα χιονισμένη, με τ' αμπάρια γιομισμένα.


Ενώ ο Στρατής Μυριβήλης στη "Ζωή εν τάφω" έγραφε:

«Είχε, θυμάμαι, εδωνά πάνω στο μπούτι, και μια καφεδιά βούλα.
Η μάνα της, μούπε, τότες που την είχε στην κοιλιά,
έπιασε τηγάνι ανήμερα τ' Αγιού Συμνιού,
και σαν το θυμήθηκε σκουπίστηκε τρομαγμένη στο μερί της.
Και το κορίτσι γεννήθηκε "σημνιωμένο" μ' αυτή τη δαχτυλιά.»

Το οποίον προέκυψε από τη λαϊκή δοξασία που λέει ότι οι έγκυες πρέπει να απέχουν από κάθε δουλειά τη μέρα του Αγ. Συμεών (3 Φεβρουαρίου), διότι το παιδί θα βγει "σημειωμένο" (Συμεών- σημειώνω- σημάδι).

Για τις άλλες ονομασίες του Φεβρουαρίου διαβάζουμε στο astropeleki, ενώ για τα κλαδέματα των αμπελιών που γίνονται αυτόν το μήνα διαβάζουμε και βλέπουμε το blog του Δημήτρη Ρουσουνέλου.

Καλό μήνα να έχουμε!

.

The big Christmas project

.

Γιατί... projects χριστουγεννιάτικα έχω πολλά, αυτό όμως είναι το μεγαλύτερο!
Ξεκίνησε φέτος και, όταν σε μερικά χρόνια τελειώσει με το καλό, θέλει να γίνει τραπεζομάντηλο. Αν και έχει άπειρη δουλειά μέχρι να ολοκληρωθεί, λειτουργεί ως το τέλειο αγχολυτικό για μένα, όπως και καθετί που φτιάχνω με τα χέρια. Του αφιερώνω περίπου 1 ώρα κάθε βράδυ (πριν το Grey's Anatomy χεχεχε) και κάτι παραπάνω τα σαββατοκύριακα. Μέχρι τα φετινά Χριστούγεννα ελπίζω να έχω τελειώσει έναν γύρο κοντά στο στρίφωμα ώστε να το στρώσουμε και να το χαρούμε λιγάκι, αν και ημιτελές.
Παρακάτω μερικές λεπτομέρειες από τα μοτιφάκια

...και έμφαση στις ολοκαίνουριες απαστράπτουσες κλωστές που βάζω σε επιλεγμένες λεπτομέρειες.


.