Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Λυκόρεμα (νυχτερινό)

.





"Η λεύκα στο μικρό περιβόλι
η ανάσα της μετρά τις ώρες σου
μέρα και νύχτα·
κλεψύδρα που γεμίζει ο ουρανός.
Στη δύναμη του φεγγαριού τα φύλλα της
σέρνουν μαύρα πατήματα στον άσπρο τοίχο.
Στο σύνορο είναι λιγοστά τα πεύκα
έπειτα μάρμαρα και φωταψίες
κι άνθρωποι καθώς είναι πλασμένοι οι άνθρωποι.
Ο κότσυφας όμως τιτιβίζει
σαν έρχεται να πιει
κι ακούς καμιά φορά φωνή της δεκοχτούρας.

Στό μικρό περιβόλι δέκα δρασκελιές
μπορείς να ιδείς το φως του ήλιου
να πέφτει σε δυο κόκκινα γαρούφαλα
σε μιαν ελιά και λίγο αγιόκλημα.
Δέξου ποιος είσαι. Το ποίημα
μην το καταποντίζεις στα βαθιά πλατάνια
θρέψε το με το χώμα και το βράχο που έχεις.
Τά περισσότερα—
σκάψε στον ίδιο τόπο να τα βρεις."



Γιώργος Σεφέρης, Τρία κρυφά ποιήματα (1966), Θερινό ηλιοστάσι Ζ'
.
.

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

"Κι οι βράχοι κρυφακούνε..."

.







Μια ωραία βραδιά με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου στο (κατάμεστο) Θέατρο Πέτρας, με παλιούς και νέους μουσικούς στην μπάντα του:
Αλέξης Αποστολάκης (τύμπανα)
Δημήτρης Μπασλάμ (ακουστικό μπάσο)
Φώτης Σιώτας (βιολί, βιόλα, πλήκτρα, φωνή)
Τάσος Μισυρλής (τσέλο)
Florian Mikuta (πλήκτρα)
Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα, φλικόρνο)
Δημήτρης Μυστακίδης (κιθάρα, λαούτο)

Στα θετικά η χορταστική διάρκεια 2,5 ωρών συν ένα μισάωρο(!) ανκόρ, ωραία παλιά και καινούρια κομμάτια, φοβερό κλίμα και διάθεση, όπως πάντα.
Στα αρνητικά τα προβλήματα στον ήχο (τουλάχιστον στις σχετικά πλαϊνές κερκίδες) τόνιζαν το ηλεκτρικό μπάσο και δεν άφηναν "χώρο" σε βιολί και τσέλο. Επίσης η έλλειψη της γυναικείας φωνής.

Το υπόλοιπο (μέχρι στιγμής) πρόγραμμα των συναυλιών εδώ.

.

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Βραβείο Φαντασίας

.

Μεγάλη μου τιμή και ευχαριστώ την πουαντερί.
Το βραβείο λέει: Γράψε 5 πράγματα που σου αρέσουν σε ό,τι καλλιτεχνικό/δημιουργικό κάνεις. Τι σε εμπνέει να φτιάχνεις χειροποίητα δώρα;
Στείλε το βραβείο σε 5 bloggers.

Ας μιλήσω -ως οφείλω- για τις 5 αγαπημένες μου δημιουργικές ασχολίες, με τυχαία σειρά:

Πλέξιμο.
Το έχω ξαναπεί: το καλύτερο αγχολυτικό. Με χαλαρώνει δημιουργικά και μου αφαιρεί όλη την ένταση και την κούραση της ημέρας. Έμπνευση αντλώ από την πρώτη ύλη που έχω στα χέρια μου (νήματα), από περιοδικά και βιβλία που αγοράζω (κυρίως) από το διαδίκτυο αλλά και από το πρόσωπο για το οποίο προορίζω το δωράκι.

Κέντημα.
Μια άλλη δημιουργική δραστηριότητα που με ξεκουράζει. Εδώ υποχωρεί η έμπνευση, βασίζομαι συνήθως σε σχέδια παλιά, παραδοσιακά που βλέπω στις μαμάδες των φίλων και γνωστών, σε λαογραφικά μουσεία ή σε περιοδικά. Η φαντασία μπαίνει στα χρώματα που θα χρησιμοποιήσω, τα οποία επιλέγω ανάλογα τη διάθεση αλλά και την εποχή που θα ξεκινήσω το "έργο". Πέρα από το... δημιουργικό του πράγματος μου αρέσει η επαφή που έχω με το "παλιό", με τις ιστορίες που συνοδεύουν κάθε δημιουργία που βγαίνει από τα μπαούλα μαμάδων και γιαγιάδων που θέλουν να δείξουν τη τέχνη και να μοιραστούν μαζί μου τα μυστικά τους. Με εξιτάρει επίσης η ιδέα ότι αυτά τα χειροτεχνήματα με λίγη φροντίδα μπορεί να έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής. Τα φαντάζομαι να λειτουργούν ως τα "κεντήματα της γιαγιάς" και η γιαγιά αυτή τη φορά να είμαι εγώ!

Κατασκευές με χαρτί, ψυχρό πηλό κ.λπ.
Εδώ λειτουργώ επικουρικά βοηθώντας την κόρη η οποία έχει άπειρες ιδέες (που πιστεύει ότι μπορούν) να εφαρμοστούν. Είναι ο πιο δημιουργικός χρόνος που περνάμε μαζί μέσα στο σπίτι, με τον πηλό, τα ψαλίδια, τα χαρτιά και τις κόλλες μας. Τα έργα αναρτώνται στο ψυγείο, στους τοίχους, τα ντουλάπια, γίνονται χρηστικά αντικείμενα ή χαρίζονται με μεγάλη περηφάνεια σε παππούδες-γιαγιάδες, δασκάλες, φίλους.

Κουζίνα.
Από τα ψώνια μέχρι το μαγείρεμα και το σερβίρισμα, είναι από τις αγαπημένες μου δημιουργικές ασχολίες στην οποία επίσης βάζει το χεράκι της η πριγκιπέσα. Η μεγαλύτερη χαρά είναι να μοιραζόμαστε το αποτέλεσμα με φίλους, με καλέσματα σε κάθε ευκαιρία. Έμπνευση τώρα πια βρίσκω παντού (έγινε ξαφνικά της μοδός) αλλά αυτό που πραγματικά με συγκινεί είναι η ανακάλυψη παραδοσιακών προϊόντων και συνταγών, από τα μέρη που επισκεπτόμαστε, στη χώρα μας και αλλού.

Φωτογραφία. Ποτέ δεν ασχολήθηκα όσο θα ήθελα αλλά η εικόνα είναι για μένα πάνω από χίλιες λέξεις, είτε είναι σε άλμπουμ, είτε σε κορνίζα, είτε στο σκληρό δίσκο, είτε σε βιβλίο. Είναι οι στιγμές μου.

Εκτός λίστας, και στην κορυφή όλων, η πιο δημιουργική μου ασχολία είναι η ανατροφή της κόρης μου. Γλυπτική θα το έλεγα, δανειζόμενη τον τίτλο της Virginia Satir "Πλάθοντας ανθρώπους". Έργο δύσκολο καθώς ο πηλός εν προκειμένω είναι έμψυχος, η... πρώτη ύλη έχει τη δική της προσωπικότητα, με φέρνει καθημερινά αντιμέτωπη με τις μεγαλύτερες προκλήσεις, απαιτήσεις και χαρές.


Το βραβείο θα ήθελα με τη σειρά μου να το δώσω στις μυρωδάτες κυρίες του Aromacooking. Είναι παραπάνω από πέντε (κάνω ζαβολιά), άξιες και δημιουργικές σε έναν τομέα που θαυμάζω ιδιαιτέρως αν και... εξ αποστάσεως.
.